عطش

از تبار  قرآن ، زاده رسول خدا ، روز عاشورا ، به ميدان رفتن علي اكبر ، شهادت علي اصغر ، قاسم اسوه ، آب و عطش ، آب كه آبروي شيعه شد در صحراي پرشرر كربلا . از تضرع زمرد و ياقوت و فيروزه تا استجابت دعا. از عرفهء ناتمام  تا عرف ربه .                                   حسين كيست ؟ يقين دارم كه تنها راه هستي ، نيستي باشد و برای وجود راهي مستقيم جز عدم نباشد . آنچه در عدم  است، نیستی نیست. نديدن خود است . نخواستن رضاي خويش. يقين دارم ، براي نيل به وجه الهي ،جز گذر از خويش راه ديگر نبود . براي رسيدن به چشمه بقاء ، عبور از دالان فنا را گريزي نبود . اينهاست سبب اینکه  سيدالشهداء ،درقالب كلمات و لغات نمي گنجند .  صحبت مظلوميت نيست . حرف، حرف رشادت است .حرف شهامت است . حرف تشنگي بود،  اما آب هم ياري فرونشاندن عطش لقا ا… در سيدالشهدا ء را نداشت كه اگر داشت كربلا، کربلا نبود .حرف، حرف رشادت است و شهامت .

یا حسین